آرمین سنائی

فرزند سالاری را می توان یک روش افراطی در زمینه پاسخگویی به نیازهای طبیعی و غیر طبیعی کودکان به حساب آورد ، به همان اندازه که یک روش تفریطی به دلیل فروگذار کردن نیازهای طبیعی والدین نیز می تواند باشد ، بنابراین در هر دو حالت این پدیده حاصل نوعی تربیت غیرمتعادل است ؛ پدیده ای که گاه در کشورهای توسعه یافته نیز بخوبی قابل مشاهده است چنانچه در این کشور ها کودکان می توانند با یک تلفن به پلیس ، والدین خود را روانه زندان کنند یا آنکه پزشکان با استناد به یک مشکل عادی در مادران و پدران به عنوان مثال مشکوک به وسواسی بودن ،قیومیت آن ها را در مورد فرزندان باطل و تربیت کودکان را به نهادهای اجتماعی – دولتی واگذار کنند.

این در حالی است که متخصصان ، ابهت و وجاهت والدین را نزد فرزندان برای تربیت اصولی آنها سفارش می کنند . در روش علمی تربیت تنبیه بدنی حذف شده ، اما والدین می توانند با حرکاتی از جمله بلند شدن و یک گام به جلو نهادن های توام با عصبانیت از خواسته های نابجای کودکان جلوگیری کنند ، آرام پشت دست زدن ، اخم کردن ها موقت و تنها گذاشتن کودک در اتاق خود برای در فکر فرو رفتن در مورد اعمال نابجایش نیز از جمله مواردی است که از سوی کارشناسان توصیه می شود ، البته به شرط آنکه والدین خود آموزش های لازم دیده باشند و بدیرستی رفتار صحیح را از رفتار ناصحیح و ناسره تشخیص دهند .

با توجه به آنچه گفته شد پدیده کودک سالاری در کشورهای توسعه یافته به یک شکل و در کشورهای در حال توسعه به شکل دیگری در حال رشد است ، گویا در کشورهای توسعه یافته این قانون مدنی است که اجازه ظهور و بروز کودک سالاری را میدهد ، در حالی که در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران این پدیده تابعی از مصادیق تربیتی غرب بوده و نه ریشه ای ایران و نه ریشه ای دینی  دارد .

نتیجه آنکه کودک سالاری از آنجایی که جایگاه منطق سالاری در خانواده و اجتماع را تصرف می کند و به هیچ وجه به معنای ارزش و احترام قائل شدن نسبت به کودکان نیست مغایر با اصور تربیتی فرهنگ ایرانی – اسلامی  بوده و در نوع خود شکلی از تربیت ناهنجار است ، اما این پدیده در غرب نیز اگر چه شکل قانونی و مدنی دارد ، به هیچ وجه از سوی اندیشمندان آن جوامع تایید نشده و از این حیث مورد چالش است .

                    امید آزادی - بوی قرمه سبزی سابق   

خیلی وقت ها بی خیال بودن بهترین کار ممکنه . باور کنید ...

اصلا به من چه که بنزین سهمیه بندی شده ساعت کار ادارات تو ماه رمضان داره کم میشه یا آمریکا نیرو آورده بغل گوش ایران . اینها هیچ تاثیری تو زندگی من نداره وقتی از بوی خودم بدم می آید . حالم بهم میخوره از کارایی که می کنم .

من آدم بدبختی نیستم . به قول خیلی ها خیلی چیزها دارم که بقیه ندارند . اما همیشه فکر می کنم که کاش می شد الان که میخوابیدم دیگه همه چیز تمام میشد . نه به خاطر اینکه از وضعی که دارم راضی نشم  نه من اصلا  با زندگی مشکل دارم . اگه موفق ترین آدم دنیا هم شم باز با این مفهوم مشکل دارم .

اگر من بهترین بهترین های دنیا هم بشم باز مجبور تو این دنیا مثل خر - بلا نسبت خر - زندگی کنم . مجبورم مثل سگ بدوئم تا شب بتونم با خیال راحت چشامو ببندم . تازه هر که بامش بیش برفش بیشتر ! نکته اینجاست که ما آدمایی که اینقدر خوابیدن رو دوست داریم چرا دیگه بلند میشیم

 ........................................

فکر می کنی دارم چرت و پرت میگم ؟ نه داداش خودت چرت فکر می کنی . من یکبار برای خودم و تو فکرم راهی را که باید تو زندگی برم مرور کردم . یک مسیر کاملا صاف : از دانشگاه به کار و از کار به گور همین ! من با تدبیر به این نتیجه رسیدم که اگه هر کاری بکنم این امر زهر مار تمام میشه . حالا شما بگید چرا باید سر خودم را بند چیزهایی بکنم که در سرنوشت من تاثیری ندارند

..........................

من میرم برم پایین . شاید ! شاید دوباره ببینمتون . اگه تو همین راه خودمو نکشتم . فقط یک چیزو بدونید ! تمام چیزهایی که تو این متن نوشتم شوخی بود ٬ شوخی !!!!!!!!

اولین بار بود که به این سبک می نوشتم . نظر بدید بگید چه جور بود .

و هنوز ننه گندم خوب است

و هنوز آب می ریزد

اسب ها می نوشند.

کبریای رقت بار