ناتوانایی های دولت می توانیم و آیندۀ تاریکش

حرفهای تکراری و امیدواری های پوچِ آقای رئیس جمهور و محقق نشدن اکثر آنها موج جدیدی از ناامیدی را در جامعه ی امروز ایران به راه انداخته.این موج سکه ایست که دو رو دارد.روی خوش آن خوردن سر به توجه و دم دمی مزاج مردم به سنگ است و روی ناخوشش ادامۀ روند سیاست زدگی آنها.حال کدام روی سکه ، بر کف دست اصلاحات خواهد افتاد ، این بستگی به نوع برنامه ریزی و سیاست ورزی مدعیان اصلاحات دارد.اصلاح طلبان می توانند با دست برنداشتن از خودخواهی ها و تکرار اشتباهات گذشته روی ناخوش سکه را به آینده ی کشور هدیه کنند و بار دیگر به انحصار طلبان فرصت نابودی دهند. برعکس این ماجرا می تواند امید و شور تازه ای را به جامعه تزریق کند.در واقع پس از چهار سال خاکستری اصلاح طلبان می توانند آینده را سفید و یا تاریک سازند.گوی و میدان اکنون دست آنهاست.آنها اکنون کاندیداهایی دارند که خطر رد صلاحیت آنها را کمتر تحدید می کند و انتخاب بهترین آنها می تواند ورود به بازی را آسانتر و برنده شدن را محتمل تر سازد.

تخریب شخصیت های اصلاح طلب توسط جناح موسوم به اصولگرا هر چند همیشه یک تهدید بزرگ بوده امّا با زیرکی می توان آن را مانند مواردی که در سالهای گذشته اتفاق افتاده تبدیل به یک فرصت نمود . این فرصت به اثبات خواهد رساند که شخصیت هایی که توسط جناح حاکم تخریب می شوند نه از جنس به اصطلاح اصلاح طلبانی هستند که این تفکر را روزگاری دستمایه به قدرت رسیدن خود قرار دادند و نه از جنس دین به دنیا فروشان عمرعاص صفت... (ادامه مطلب...)

پیشنهاد می کنم مطلب زیبای آقای اسماعیلی رو از دست ندهید : عصاره سه هزار سال تاریخ مکتوب بشر است که در وصف سید محمد نوشته است

چند روزه دارم به این فکر می کنم که چقدر عالی میشه اگه اصلاح طلب های پیشرو هاشمی رفسنجانی را به عنوان کاندیدشون در انتخابات معرفی کنند. از اونجایی که این سوژه یک مقاله توپه فعلا جزییات نظرمو لو نمی دم....

بار ها از سوی مخالفین آقای خاتمی ؛ شنیده ایم که خاتمی صلاح نظام را به صلاح مردم ترجیح داد و پای از آرمان های دوم خرداد عقب گذاشت . در این مورد سوالات بی جواب باقی مانده