ما همه خوبیم

معنویت، عدالت، آزادی

10 ماه تا دولت دهم

خاتمی، نه برای اصلاحات که برای ایران

در روزها و ماه های اخیر تحلیل های مخالفان حضور آقای خاتمی در صحنه انتخابات را مطالعه و پیگیری کرده ام. در واقع مخالفان حضور آقای خاتمی دو دسته اند. با دو دلیل. گروه اول معتقد است خاتمی با احمدی نژاد تفاوتی ندارد. یا حداقل به این نکته تکیه می کند که 8 سال ریاست جمهوری خاتمی کمکی به پروژه ی دموکراسی خواهی نکرده است. معتقدند کسی باید کاندیدا شود که تمایل بیشتری به پرداخت هزینه داشته باشد و نگاهش را به تحول خواهان رادیکال معطوف کند تا به بدنه اصلاح طلبان و جامعه. عتقدم قبول کردن چنین تحلیلی توسط اصلاح طلبان یک اشتباه بزرگ است. درواقع دلبستن به تحول خواهان رادیکال با سابقه ای که در 10 سال گذشته از خود نشان داده اند، به همان اندازه خنده دار و غیرواقع بینانه است که ائتلاف با راست میانه. تحول خواهان رادیکال در سالهای اصلاحات به وضوع اثبات کردند که دم زدنشان از حرکت اصلاح طلبانه و مشی گام به گام، جزء ادعایی پوچ و دروغ چیز دیگری نبوده است. فی الواقع صاحبان این تحلیل بیشتر اراده کرده اند که اصلاحات و اصلاح طلبان را قربانی حرکت براندازانه ی خود کنند. اندک امیدی هم که به اصلاح طلبان دارند به خاطر این است که دوران اصلاحات حرکت براندازانه به واسطه ی حضور دولت اصلاح طلب و فضای باز حداقلی، راحت تر از وضعیت کنونی امکان پذیر است. از همین رو معتقدند اصلاح طلبان باید در حرکتی همراه آنها شوند که نه تنها معلوم نیست به ثمر می رسد یا خیر، بلکه نتیجه ای که پس از به مقصد رسیدن آن مشخص شده است نیز غیرشفاف و دور از انتظار است. انتخابات و اصلاحات و کشور باید قربانی حرکتی شود که هیچ کدام از مواضع آن تا کنون مشخص نشده و اهدافش نیز ترسیم نگشته است. خوشمزه اینکه این گروه، اصلاح طلبان را متهم به بی برنامه گی می کنند.

گروه دوم مخالف حضور آقای خاتمی، از موضعی کاملاً دلسوزانه ارائه ی نظر می کنند. تحلیل آنها بر این نکته پای می فشارد که خرابی ها و نابسامانی ها آنقدر ناامید کننده است که با کاندیداتوری خاتمی، تنها آبروی خاتمی را به حراج خواهیم گذاشت. متاسفانه این دوستان به حرفی که می زنند اعتقاد ندارند. در واقع آنها از وضعیت قرمز و رو به سقوط و بحرانی کشور مطلعند، اما به جای اینکه به خاطر این اوضاع نگران آینده کشور و نظام باشند، نگران آبروی خاتمی هستند. در واقع فراموش کرده اند که خاتمی آبروی خود را مدیون مردم همین کشور و نظام سیاسی همین کشور است و جزء در این راه نباید آن را خرج کند. کشور به چیزهای مهمتری از آبروی خاتمی و 8 سال ریاست جمهوری او احتیاج دارد. به آرامش، به لزوم تداوم صلح و وارد نشدن به وضعیت تخاصم و جنگ. این نکته ی مهمی است که مخالفان دلسوز حضور خاتمی هرچند از وجود آن مطلعند، اما از اهمیت آن بی خبرند.

چه کسی کروبی را اصلاح طلب می داند؟

در روزهای گذشته زمزمه ی حضور کروبی، بدون ائتلاف به اصلاح طلبان جدی تر شد. حزب اعتماد ملی رسماً کروبی را کاندیدای خود در انتخابات ریاست جمهوری دهم اعلام کرد. از این باید برای این حزب و کاندیدای مطبوعش تأسف خورد. آقای کروبی علی رقم ادعای درک خواسته های واقعی مردم، عملکردی اشتباه را در چند سال گذشته پیش گرفته است. این عملکرد آقای کروبی که همانا نزدیک شدن به جناح راست و باج دادن به صدا و سیما و رسانه های جناح حاکم بوده شخصیت منتقد آقای کروبی را در نزد مردم تبدیل یه یک محافظه کار دو نبشه کرده است. و این آن چیزی نیست که مردم می خواهند. اعتماد ملی می توانست با ائتلاف با اصلاح طلبان سهمی در دولت احتمالی اصلاحات اخذ کند و در کنار اصلاح طلبان بماند. با کاندیداتوری کروبی بیشترین ضرر را اعتماد ملی و بیشترین سود را مخالفان اصلاحات خواهند برد.

قمار عاقلانه

ماه هاست که بحث حضور آقای خاتمی در انتخابات به میان آمده است. از همان ابتدا معتقد بودم که خاتمی بهترین گزینه است و هرچه بیشتر در این مورد شک به خود راه دادم، کمتر تغییری در نظرم ایجاد شد. شرایط بحرانی کشور را که کنار بگذاریم، باید به نکته ای دیگر هم توجه کنیم. ادامه ی کار دولت نهم در دوره دوم، بیش از کشور برای اصلاح طلبان و تحول خواهان خطرناک خواهد بود. اگر رئیس دولت نهم هم آقای احمدی نژاد باشد باید در مورد سرنوشت مخالفان دولت ایشان ابراز نگرانی کرد. درب احزاب، تشکل های غیر دولتی، روزنامه های منتقد و بسیاری از ارکان غیرهمسو با دولت تخته خواهد شد. و این را بی هیچ تردیدی عیناً از هم اکنون مشاهده می کنم. تلافی 8 سال اصلاحات به فجیع ترین شکل در خواهد آمد. اصلاح طلبان و حتی بدنه ی شناخته شده آنها در وضعیت خطرناکی قرار خواهند داشت. بماند مخالفان نظام و دانشجویان و فعالین سیاسی بی پشتوانه.

از این رو جای هیچ ریسکی باقی نمی ماند. تحول خواهان نیاز به یک قمار عاقلانه دارند. به گزینه ای دل ببدند که بیشترین احتمال را برای شکست دادن احمدی نژاد دارد. و این گزینه تنها و تنها خاتمی است. عبور خاتمی از شورای نگهبان هرچند نگرانی هایی را در خود دارد اما، محتمل به نظر می رسد. کسب رأی توسط خاتمی نیز اگر اتفاق غیرمنتظره ای رخ ندهد حتمی به نظر می رسد. البته اگر هم در این باره شک و شبهه هایی در میان است، چون گزینه ی بهتری در نظر نیست باید عاقلانه دست به قماری زد که احتمال برنده شدن در آن خیلی بیشتر از شکست است.

نوشته شده توسط آرمین سنائی |

و خداوند ملتی را آفرید، ریاکارتر و دروغگو تر از حاکمانش!

یک سالی می شود که شاغل شده ام در یک دفتر فنی. در روزهای اخیر که مردم مشغول پرکردن فرم های طرح تحول اقتصادی و تحویل مدارکشان به مراکز معلوم اند، لزوم ارائه تصویر شناسنامه ها و مدارک دیگر هم مراجعه به محل کار بنده را زیاد کرده. من هم با توجه به حساسیت و مشغله ی فکری ام نسبت به موضوع انتخابات بدون رعایت حریم خصوصی افراد سرکی به صفحه مخصوص انتخابات مراجعه کنندگان می زنم. ماجرای عجیبی است. اکثر شناسنامه ها (شاید بیش از 90 درصد) حداقل 3 مهر انتخابات را به خود می بیند. و حتی بیش از 50 درصد، مهر انتخابات مجلس هشتم را هم تجربه کرده اند! شاید این مسئله به خاطر بافت مذهبی منطقه محل کارم تعجب زیادی نداشته باشد ولی نکته ای که بهت من را به همراه داشته شناسنامه برخی از کسبه و آشنایان است که بسیار هم آتش شان شعله ور است و فحش پشت فحش است که نثار برخی مسئولین می کنند و هم به شدت از حضور نیافتن در انتخابات سخن می گفتند.

مثلاً یکی از ایشان که بارها در بحث ها می گفت من 1 بار هم در عمرم پای صندوق انتخابات آخوندها نرفته ام، صفحه ی انتخابات شناسنامه اش جای مهر نداشت!

قصد تحلیل این موضوع به نفع تفکر مشارکت در انتخابات را ندارم. که تجربه ای دارم بالعکس این موضوع!

شب انتخابات ریاست جمهوری نهم بود. دور دوم. بازار بحث و تبادل نظر و تبلیغات انتخاباتی روی 33 پل داغ بود. شخصی که گویا دانشجو هم بود و عضو ستاد دکتر معین ادعا می کرد که در دور اول انتخابات شرکت نکرده! وقتی از او پرسیدم پس چرا برای معین تبلیغ می کند گفت: برای اینکه مردمی را می بینم که رای می دهند خوب به معین رای بدهند بهتر است. حتی اشاره کرد که وقتی می خواهد برای دکتر تبلیغ کند ابتدا از طرف می پرسد که آیا رای می دهد یا خیر. اگر جواب منفی بود آن موقع برای معین و مسائل مربوط سخن می گفت و در غیر این صورت شادمان تحسینش می کرده است.

و یا پدرم تعریف می کرد در اوایل انقلاب که محلشان قصد تشکیل شورا را داشته چند شب قبل از انتخابات شوراها تعداد زیادی از پدرم می خواهند که کاندیدا شود! پدرم هم وقتی اسرار اهالی را می بیند خود را نامزد انتخابات شورای محل می کند. اما بعد معلوم میشود پدرم فقط 3 رای از مجموع 400 رای محل را کسب کرده. خودش، مادرش و پدرش. حتی مادرم هم به او رای نداده!

و یا به خاطر دارم زمانی که اکبر گنجی به خاطر اعتصاب غذا در زندان بود بیانیه ای صادر شد و در آن از عموم خواسته شده بود برای نجات اکبر گنجی در تجمعی که در مقابل بیمارستان میلاد تدارک دیده شده بود، تجمع کنند. اما شوربختانه تعداد شرکت کنندگان در تجمع، از تعداد امضاءهای جمع شده بیانیه دعوت به تجمع کمتر بود!

این ها همه را گفتم که بگویم ملتی داریم بسیار شریف!، ریا کار و دروغگو. به همین خاطر است که در جامعه ی ما نظرسنجی های علمی همیشه پاسخی غیرواقعی می دهند. یا بسیاری از سیاست مداران کم هوش گول برخی اظهار نظر های مردم را می خورند. به همین خاطر است که خاتمی می ترسد برای آمدن. و به همین خاطر است که احمدی نژاد بیشتر باید بترسد. که این روزها میان مردم چو افتاده: رئیس جمهور در این ممکلت 8 ساله است!

خاتمی خواهد آمد/از محسن بیگلربیگی

اجازه نمیدهم شرافتم را هم از من بگیرند!/از سهیل سروش نیا

نوشته شده توسط آرمین سنائی |

وای چه قشنگه امشب شب تولد توست